భగవద్గీత ప్రకారం భగవంతుడు ఉన్నాడా అనే ప్రశ్నకు మొదటి సమాధానం “అవును, ఉన్నాడు”. కానీ మనం ఊహించిన విధంగా కాకుండా ఉన్నాడు. ఆయన ఒక ప్రత్యేక స్థలంలో కూర్చున్న వ్యక్తి మాత్రమే కాదు. ఆయన సర్వవ్యాప్తుడు. అంటే సమస్త జగత్తులో వ్యాపించి ఉన్న చైతన్యశక్తి. గీతలో శ్రీకృష్ణుడు అర్జునునికి 'ఈ విశ్వంలో కనిపించే ప్రతి పదార్థం, ప్రతి జీవి, ప్రతి కదలిక వెనుక ఉన్న ఆంతర్య నేనే' అని చెబుతాడు.
భగవద్గీత దృష్టిలో భగవంతుడు పరమాత్మ, ఆత్మలోని చైతన్యం, మరియు విశ్వరూపం ఈ మూడు విధాలుగా అర్థమవుతాడు. పరమాత్మ అంటే సర్వానికి ఆధారం. ఆత్మ అంటే ప్రతి జీవిలో ఉన్న జీవశక్తి. విశ్వరూపం అంటే సమస్త సృష్టి రూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యే దైవ స్వరూపం. అంటే భగవంతుడు బయట ఎక్కడో దూరంగా లేడు. మనలోనే ఉన్నాడు, మన చుట్టూ ఉన్నాడు, మనం అనుభవించే ప్రతి నిజంలో ఉన్నాడు.
“భగవంతుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు?” అనే ప్రశ్నకు భగవద్గీతలో అత్యంత లోతైన సమాధానం “ప్రతి హృదయంలో ఉన్నాడు.” గీతలో చెప్పబడిన భావం ప్రకారం, ప్రతి జీవి హృదయంలో పరమాత్మ సాక్షిగా నివసిస్తాడు. మన ఆలోచనలు, భావాలు, సంకల్పాలు అన్నింటిని సాక్షిగా గమనించే చైతన్యమే పరమాత్మ. మనం మనసులో సత్యంగా, నిష్కపటంగా ఆత్మపరిశీలన చేసినప్పుడు అనుభవించే ఆ అంతరాత్మ స్వరం. అదే దైవసాన్నిధ్యం.
ఇంకా చెప్పాలంటే భగవంతుడు ప్రకృతిలో కూడా ఉన్నాడు. సూర్యుడి కాంతిలో ఆయన తేజస్సు ఉంది. చంద్రుని చల్లదనంలో ఆయన కరుణ ఉంది. అగ్నిలోని వేడి, గాలిలోని జీవశక్తి, నీటిలోని శాంతి మొదలగునవన్నీ దైవ స్వరూప ప్రతిబింబాలు. అంటే ప్రకృతిని గౌరవంగా చూడటం అనేది దైవాన్ని గౌరవించడం లాంటిదే.
అయితే భగవంతుడు అంతటా ఉన్నాడంటే మనం ఎందుకు చూడలేకపోతున్నాం? అనే సందేహం వస్తుంది. భగవద్గీత ప్రకారం మన అవిద్య మరియు మాయ కారణం చేత చూడలేకపోతున్నాము. మనం శరీరం, మనసు, భావోద్వేగాల పరిమితిలోనే ఆలోచిస్తాం. దైవాన్ని భౌతిక కళ్లతో చూడాలని ప్రయత్నించాం. కానీ దైవాన్ని అనుభవించేది జ్ఞానదృష్టి మరియు భక్తి ద్వారా. ఎలా అంటే గాలి కనిపించదు కానీ అనుభవించగలం. అలాగే భగవంతుడు కనిపించకపోయినా అనుభవించగల సత్యం.
భగవద్గీతలో భక్తి మార్గానికి ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. భగవంతుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో తెలుసుకోవాలంటే హృదయాన్ని పవిత్రం చేయాలని చెబుతుంది. ద్వేషం, అహంకారం, అసూయ, స్వార్థం మొదలగునవి మన అంతరంగాన్ని మబ్బుల్లా కప్పేస్తాయి. ప్రేమ, దయ, కర్తవ్యనిష్ఠ, సమత్వం మొదలగునవి మనలోని దైవ చైతన్యాన్ని వెలుగులోకి తెస్తాయి. భక్తితో చేసిన ధ్యానం, నిష్కామ కర్మ, జ్ఞాన సాధన మొదలగునవి దైవ అనుభూతికి మార్గాలు.
భగవద్గీతలో విశ్వరూప దర్శనం ఒక ముఖ్య ఘట్టం. అర్జునుడు కృష్ణుని విశ్వరూపాన్ని చూసినప్పుడు శరీరం అతనికి స్పష్టమైంది. భగవంతుడు ఒక వ్యక్తిగత రూపాన్ని మించి, సమస్త విశ్వమే ఆయనలా ఉంది. నక్షత్రాలు, గ్రహాలు, కాలం, జననం, మరణం ఇవన్నీ దైవ తత్వంలో భాగాలు. దీని ద్వారా గీత మనకు చెప్పేది భగవంతుడు ఒక దేవాలయంలో మాత్రమే కాదు, సృష్టి అంతట ఉన్నాడు.
ఇంకా గీత ఒక ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే మన కర్మలో కూడా భగవంతుడు ఉన్నాడు. నిష్కామంగా, ధర్మబద్ధంగా, సమర్పణ భావంతో చేసిన పని దైవారాధనగా మారుతుంది. అంటే మన పని ప్రదేశం కూడా దేవాలయం కావచ్చు. మన కర్తవ్యమే పూజ కావచ్చు. ఈ దృష్టి వచ్చినప్పుడు జీవితం మొత్తం ఆధ్యాత్మిక సాధనగా మారుతుంది.
భగవంతుడు దూరంగా ఉన్నాడని భావించినప్పుడు మనం వెతుకుతూనే ఉంటాం. కానీ ఆయన దగ్గర ఉన్నాడని గ్రహించినప్పుడు అనుభవించడం జరిగింది. గీత మనకు దైవాన్ని బయట వెతకడం కంటే, అంతరంగాన్ని పరిశుద్ధం చేయాలి అని బోధింస్తుంది. మనలోని ఆత్మను తెలుసుకోవాలి. ఆత్మను తెలిసినవాడు పరమాత్మను తెలుసుకుంటాడు.
మొత్తంగా భగవద్గీత ప్రకారం భగవంతుడు ఉన్నాడా అంటే, అవును, ఆయన సర్వవ్యాప్తుడు. ఎక్కడ ఉన్నాడు అంటే ప్రతి హృదయంలో, ప్రతి శక్తిలో, ప్రతి సత్యంలో ఉన్నాడు. ఆయనను చూడటానికి కళ్లకన్నా జ్ఞానం అవసరం. చేరటానికి అడుగులకన్నా భక్తి అవసరం.
అందుకే గీతలో దైవాన్ని కాకుండా అనుభవంగా మార్చుకో. అప్పుడు “భగవంతుడు ఉన్నాడా?” అనే సందేహం “భగవంతుడు నాలోనే ఉన్నాడు” అనే సందేహం నిశ్చయంగా మారుతుంది అనే సందేశం ఇవ్వబడింది.
0 కామెంట్లు