శ్లోకం 12-8
మయ్యేవ మన ఆధత్స్వ మయి బుద్ధిం నివేశయ |
నివసిష్యసి మయ్యేవ అత ఊర్ధ్వం న సంశయః ||
- మయి - నా యందే (సర్వవ్యాపకుడైన శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ యందు)
- ఏవ - ఖచ్చితంగా, నిశ్చయముగా
- మనః - నీ మనసును
- ఆధత్స్వ - ఉంచు, లగ్నం చేయి
- మయి - నా యందే
- బుద్ధిమ్ - నీ బుద్ధిని
- నివేశయ - పూర్తిగా స్థిరపరుచు, ప్రవేశపెట్టు
- నివసిష్యసి - నివసిస్తావు, జీవిస్తావు
- మయి ఏవ - నా యందే నిశ్చయముగా
- అతః ఊర్ధ్వమ్ - దీని తర్వాత, ఇక మీదట
- న సంశయః - ఏమాత్రం సందేహం లేదు, ఇది అక్షరాలా సత్యం.
ఈ శ్లోకంలో వాడిన ప్రతీ పదం ఒక మానవుడి అంతఃకరణను నేరుగా తాకేంత శక్తివంతంగా ఉంటుంది. లౌకిక జీవితంలో మనిషి తన మనసును వంద రకాల విషయాలపై పరుగెత్తిస్తుంటాడు. సంపద, బంధాలు, కీర్తి, భవిష్యత్తు ఇలా ఎన్నో ఆలోచనలు మెదడును నిత్యం అశాంతికి గురిచేస్తుంటాయి. అలాంటి చంచలమైన మనసును ఎక్కడ నిలపాలో కృష్ణ పరమాత్ముడు ఇక్కడ చాలా స్పష్టంగా చూపుతున్నాడు. "ఆధత్స్వ" అనగా మనసును బలంగా నిలపడం, "నివేశయ" అనగా బుద్ధిని పూర్తిగా కేంద్రీకరించడం. ఇక్కడ మనసు మరియు బుద్ధి అనే రెండు అంతఃకరణ విభాగాలను దైవానికి అంకితం చేయాలని కోరుతున్నారు. మనిషి జీవితంలో ఆలోచించే శక్తి బుద్ధి అయితే, అనుభవించే శక్తి మనసు. ఈ రెండూ ఎప్పుడైతే భగవంతునిపై లగ్నమవుతాయో, అక్కడ అశాంతికి తావు ఉండదు. కేవలం భౌతికమైన ఆరాధన మాత్రమే కాకుండా, అంతర్గతమైన సంపూర్ణ శరణాగతిని ఈ పదాలు మనకు బోధిస్తున్నాయి. సాధారణ మానవునికి తన మనసును అదుపు చేయడం అసాధ్యం అనిపిస్తుంది, కానీ దానిని సరైన దిశలో, అంటే దైవం వైపు తిప్పితే ఆయాసాలు తొలగిపోతాయని ఈ పదాల అంతరార్థం ద్వారా మనకు అవగతమవుతుంది.
గడచిన శ్లోకంలో భక్తులను తాను స్వయంగా సంసార సాగరం నుండి గట్టెక్కిస్తానని అభయమిచ్చిన శ్రీకృష్ణుడు, మరి ఆ స్థితిని పొందడానికి సాధకుడు ఏం చేయాలనే దానికి ప్రత్యక్ష పరిష్కారాన్ని ఈ శ్లోకంలో వివరిస్తున్నాడు. భగవానుడు అర్జునుడితో ఎంతో ప్రేమగా, ఆత్మీయంగా ఇలా అంటున్నాడు: "ఓ అర్జునా! నీ మనసును పూర్తిగా నా యందే ఉంచు. నీ బుద్ధిని కూడా నా యందే స్థిరపరుచు. ఈ విధంగా మనసును, బుద్ధిని నా యందే లగ్నం చేయడం ద్వారా నువ్వు రాబోయే కాలంలో నిస్సందేహంగా నా యందే నివసిస్తావు. ఇందులో ఎలాంటి అనుమానం లేదు."
ఈ తాత్పర్యం కేవలం ఒక ఆధ్యాత్మిక సత్యం మాత్రమే కాదు, మానవ మనస్తత్వాన్ని సరిదిద్దే ఒక గొప్ప మానసిక విజ్ఞానం. మానవుడు దేనిని గురించి ఎక్కువగా ఆలోచిస్తాడో, కాలక్రమేణా మనిషి ఆ ఆలోచనల రూపంగానే మారిపోతాడు. మనం మనసును సంసారిక బాధ్యతలలో, ఆందోళనలలో, భయాలలో ముంచేస్తే మన జీవితం కూడా అలాగే తయారవుతుంది. అలా కాకుండా, మనసును, బుద్ధిని సర్వోన్నతమైన ఆ దివ్య శక్తిపై లగ్నం చేస్తే, మన ఆలోచనా విధానమే మారిపోతుంది. "నివసిష్యసి మయ్యేవ" అంటే కేవలం భౌతికంగా ఎక్కడో దేవుని దగ్గరకు వెళ్లడం కాదు, బతికి ఉన్నప్పుడే మన అంతరంగంలో అంతులేని ప్రశాంతతను, దివ్యమైన ఆనందాన్ని అనుభవించడం అని అర్థం. జీవితంలో ఏ క్షణంలోనైనా మనసు చంచలమైనప్పుడు, దానిని ఒక స్థిరమైన బిందువుపై నిలపడానికి ఈ శ్లోక భావం ఒక అద్భుతమైన దిక్సూచిలా పనిచేస్తుంది. భగవంతుడు మనల్ని ఎక్కడికో రమ్మని కోరడం లేదు, కేవలం మన మనసును తన వైపునకు తిప్పమని మాత్రమే కోరుతున్నాడు. ఈ చిన్న మార్పు మన జీవితంలో పెద్ద విప్లవాన్నే సృష్టిస్తుంది.
నేటి ఆధునిక, వేగవంతమైన, యాంత్రిక యుగంలో మనిషి జీవితం రకరకాల ఒత్తిళ్లతో, మానసిక రుగ్మతలతో అస్తవ్యస్తంగా మారిపోయింది. సోషల్ మీడియా రాకతో సమాచార హోరు పెరిగిపోయి, ఏకాగ్రత అనేది మనుషులలో పూర్తిగా కరువైపోయింది. ఉదయం లేచింది మొదలు రాత్రి పడుకునే వరకు టార్గెట్లు, కెరీర్ టెన్షన్లు, ఆర్థిక సమస్యలు, వ్యక్తిగత జీవితంలోని అలజడులు మనిషి మెదడును నిరంతరం కరిగిస్తుంటున్నాయి. ఇటువంటి అశాంతిభరితమైన కాలంలో భగవద్గీత 12వ అధ్యాయం 8వ శ్లోకం ఒక దివ్యమైన మానసిక చికిత్సలా, మహా ఔషధలా పనిచేస్తుంది. నేటి కాలానికి ఈ శ్లోకంలోని అద్భుతమైన సూత్రాలను మనం ఎలా అన్వయించుకోవచ్చో ఇప్పుడు వివరంగా పరిశీలిద్దాం.
మొదటగా, ఆధునిక కాలంలో ప్రతి ఒక్కరూ ఎదుర్కొంటున్న అతిపెద్ద సమస్య 'ఓవర్థింకింగ్' మరియు ఏకాగ్రత లోపించడం. ఏ పనైనా చేస్తున్నప్పుడు మనసు వే 어ెదో ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది, దీనివల్ల పనిలో నాణ్యత తగ్గి ఒత్తిడి పెరుగుతుంది. శ్రీకృష్ణుడు చెప్పిన "మయ్యావేశ్య మనః" అనగా మనం ఏ పని చేస్తున్నామో మనసును పూర్తిగా ఆ పనిపైనే, లేదా ఒక సానుకూలమైన ఉన్నత భావనపై నిలపడం అలవాటు చేసుకోవాలి. చంచలమైన మనసును ఒకచోట కట్టేయడానికి భక్తి లేదా ధ్యానం అనేది అత్యుత్తమ మార్గమని ఆధునిక సైకాలజీ కూడా ఒప్పుకుంటోంది. రోజూ కొంత సమయం మనసును అనవసరమైన ఆలోచనల నుండి మళ్లించి, ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో ఉంచడానికి ఈ శ్లోక భావన ఎంతగానో సహాయపడుతుంది.
రెండవదిగా, ఆధునిక సమాజంలో నిరంతరం పెరిగిపోతున్న డిప్రెషన్ మరియు ఆందోళనలను ఎదుర్కొనేందుకు ఈ శ్లోకం మానసిక స్థైర్యాన్ని ఇస్తుంది. మనిషి తన బుద్ధిని ఎప్పుడైతే తాత్కాలిక లౌకిక సుఖాల వైపు కాకుండా, శాశ్వతమైన సత్యం వైపు మళ్లిస్తాడో, అప్పుడు చిన్నచిన్న వైఫల్యాలకు కుంగిపోయే తత్వం తగ్గుతుంది. జీవితంలో ఎన్ని ఎదురుదెబ్బలు తగిలినా, అంతరంగంలో ఒక స్థిరమైన ప్రశాంతతను కాపాడుకోవడానికి బుద్ధిని దైవ చింతనలో నిలపడం అనే అభ్యాసం అద్భుతంగా పనిచేస్తుంది. బాహ్య ప్రపంచంలో ఎన్ని తుఫానులు రేగినప్పటికీ, మన అంతరంగం మాత్రం ప్రశాంతంగా ఉండాలనే కోరిక ప్రతి ఒక్కరికీ ఉంటుంది. ఆ అంతర్గత ప్రశాంతతను సాధించే మార్గమే ఈ శ్లోకంలో చెప్పబడింది.
చివరగా, జీవితంలో ఒక స్పష్టమైన లక్ష్యాన్ని, ధ్యేయాన్ని ఏర్పరచుకోవడానికి ఈ శ్లోకం ప్రేరేపిస్తుంది. మనసును, బుద్ధిని ఒకే మార్గంలో నడిపించినప్పుడే మనిషి అనుకున్న రంగంలో విజయాలను సాధించగలడు. విభజించబడిన మనసుతో ఏ పనిలోనూ రాణించలేము. ఆధ్యాత్మికంగానే కాకుండా లౌకిక జీవితంలో కూడా అంకితభావం, ఏకాగ్రత ఎంత ముఖ్యమో ఈ శ్లోకం మనకు నేర్పుతుంది. ప్రతీ ఒక్కరూ తమ దైనందిన జీవితంలో ఈ దివ్య సూత్రాలను ఆచరిస్తూ, మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచుకుంటూ సంతోషకరమైన జీవితాన్ని గడపడమే గీతాసారానికి నిజమైన అర్ధం
ప్రతి ఒక్కరూ చదవంటి, ఇతరులకు షేర్ చేసి సదివించండి
రిప్లయితొలగించండి