భగవద్గీత రెండవ అధ్యాయం ప్రకారం మనశ్శాంతి ఎలా పొందాలి?
1. ఆత్మను శాశ్వతమని తెలుసుకోవడం
రెండవ అధ్యాయం మనకు ముందుగా చెప్పే విషయం ఏమిటంటే, మనము ఈ శరీరం కాదు, శరీరంలో నివసించే ఆత్మ. శరీరం మార్పులకు లోనవుతుంది, కానీ ఆత్మకు జననం లేదు, మరణం లేదు. ఈ సత్యాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు భయం, శోకం, ఆందోళన నెమ్మదిగా తగ్గుతాయి.
మనశ్శాంతికి మూలం:
“నాకు జరిగేది శరీరానికి మాత్రమే, నాకు కాదు” అనే భావన.
2. సుఖ–దుఃఖాలను సమానంగా చూడడం
జీవితంలో ఆనందం, బాధ రెండూ సహజమే. శ్రీకృష్ణుడు చెప్పేది ఇవి శాశ్వతం కావు, కేవలం అనుభూతులు మాత్రమే.
సుఖం వచ్చినప్పుడు అతిగా మురిసిపోవడం, దుఃఖం వచ్చినప్పుడు కుంగిపోవడం, రెండూ మనశ్శాంతికి అడ్డంకులు.
మనశ్శాంతి సాధన:
సుఖ–దుఃఖాలను అతిథుల్లా చూడాలి. అవి వస్తాయి, పోతాయి.
3. ఫలితంపై ఆసక్తి లేకుండా కర్తవ్యాన్ని చేయడం
రెండవ అధ్యాయంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన బోధన ఇదే.
మన బాధకు ప్రధాన కారణం. “ఫలితం ఎలా ఉంటుంది?” అనే ఆందోళన.
శ్రీకృష్ణుడు చెప్పేది. నీ పని నీవు నిజాయితీగా చేయి, ఫలితాన్ని ప్రకృతికి వదిలేయి.
మనశ్శాంతి రహసం:
కృషిలో నిబద్ధత, ఫలితంలో నిరాసక్తత.
4. ఇంద్రియ నియంత్రణ
మనస్సు ఎటు పోతుందో అక్కడే మనశ్శాంతి పోతుంది.
ఇంద్రియాలు చెప్పినట్టు జీవిస్తే, మనస్సు ఎప్పుడూ అస్థిరంగానే ఉంటుంది.
ఇంద్రియాలపై మనస్సు అధికారం కలిగి ఉండాలి మరియు మనస్సుపై బుద్ధి అధికారం కలిగి ఉండాలి.
మనశ్శాంతికి మార్గం:
ఆవేశానికి కాదు, అవగాహనకు ప్రాధాన్యం ఇవ్వడం.
5. స్థితప్రజ్ఞుడిగా మారడం
స్థితప్రజ్ఞుడు అంటే : అంతర్లీనంగా శాంతిగా ఉండేవాడు.
బయట ప్రశంస వచ్చినా పొంగిపోడు,
నింద వచ్చినా కుంగిపోడు.
కోరికలతో కాకుండా, తృప్తితో జీవిస్తాడు.
మనశ్శాంతి పరాకాష్ఠ:
పరిస్థితులు మారినా మనస్సు మారకపోవడం.
6. ఆశలను తగ్గించడం
అధిక ఆశలు, అధిక కలతలు.
మనశ్శాంతిని దోచుకుంటాయి.
అవసరాలు పరిమితం చేసినప్పుడు,
మనస్సు సహజంగా తేలికగా మారుతుంది.
మనశ్శాంతికి సాధన:
కోరికల తగ్గింపు, తృప్తి పెంపు.
ముగింపు
భగవద్గీత రెండవ అధ్యాయం ప్రకారం మనశ్శాంతి అనేది బయట వెతకాల్సినది కాదు.
మన ఆలోచనల్ని శుద్ధి చేసుకోవడం ద్వారా పొందాల్సినది.
* నేను ఆత్మను అని తెలుసుకోవడం
* సుఖ–దుఃఖాలకు లోబడకపోవడం
* ఫలితాలపై ఆశ విడిచిపెట్టడం
* కర్తవ్యాన్ని ధర్మంగా చేయడం
* ఇంద్రియాలను నియంత్రించడం
ఈ సూత్రాలు జీవితంలో అమలైతే,
మనశ్శాంతి సహజంగా మన వెంట నడుస్తుంది.
0 కామెంట్లు