కర్మ, జ్ఞానం, త్యాగం మధ్య సంబంధం
కర్మ, జ్ఞానం, త్యాగం మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని ఈ అధ్యాయంలో శ్రీకృష్ణుడు చాలా లోతుగా వివరిస్తాడు. అర్జునుడు ఎదుర్కొన్న సందేహం సాధారణ మనిషికి కూడా జీవితంలో ఎన్నోసార్లు ఎదురవుతుంది. ఒకవైపు మనసు ప్రశాంతంగా ఉండాలని కోరుకుంటుంది, మరోవైపు జీవిత బాధ్యతలు మనలను కర్తవ్యాల వైపు నడిపిస్తాయి. ఈ సందర్భంలో కృష్ణుడు చెప్పిన సందేశం ఏమిటంటే, కర్తవ్యాన్ని వదిలేయడం త్యాగం కాదు, ఫలితాలపై అధిక ఆసక్తిని విడిచిపెట్టడమే నిజమైన త్యాగం. మనిషి తన పనిని నిజాయితీగా, ధర్మబద్ధంగా చేస్తూ, ఫలితం గురించి అధిక ఆందోళన లేకుండా జీవిస్తే అతని మనస్సు క్రమంగా శాంతిని పొందుతుంది.
జ్ఞానం అనేది కేవలం పుస్తకాల్లో ఉండే విషయం మాత్రమే కాదు. అనుభవం ద్వారా వచ్చే అంతరంగ అవగాహన కూడా జ్ఞానమే. కర్మ ద్వారా మనిషి తనలోని బలహీనతలను తెలుసుకుంటాడు. కష్టసమయంలో సహనం, విజయ సమయంలో వినయం, పరాజయంలో ధైర్యం మొదలగునవన్నీ కర్మయోగం ద్వారా అభివృద్ధి చెందుతాయి. అందుకే శ్రీకృష్ణుడు కర్మను విడిచిపెట్టమని కాకుండా, దానిని యోగంగా మార్చుకోవాలని సూచించాడు. ప్రతి పనిని సమర్పణ భావంతో చేస్తే జీవితం మరింత అర్థవంతమవుతుంది. ఈ బోధనలు నేటి సమాజంలో కూడా ఎంతో ప్రాముఖ్యత కలిగివున్నాయి, ఎందుకంటే ఒత్తిడులతో నిండిన జీవితంలో మనసుకు స్థిరత్వం ఇవ్వగల మార్గం ఇదే.
కర్మ చేయకుండా జీవితం అసాధ్యమా ?
కర్మ చేయకుండా జీవితం కొనసాగించడం అసాధ్యమని శ్రీకృష్ణుడు ఈ అధ్యాయంలో చాలా స్పష్టంగా వివరిస్తాడు. మనిషి శరీరంతో జీవిస్తున్నంతకాలం ఏదో ఒక పని చేయక తప్పదు. శ్వాస తీసుకోవడం నుండి ఆలోచించడం వరకు ప్రతి చర్య కూడా ఒక విధమైన కర్మగానే భావించబడుతుంది. కొంతమంది ప్రపంచపు బాధ్యతలను విడిచిపెట్టి నిశ్శబ్దంగా ఉండడాన్నే త్యాగమని భావిస్తారు. కానీ కృష్ణుని బోధ ఏమిటంటే, కర్మలను పూర్తిగా వదిలేయడం కాదు, వాటిపట్ల ఉండే అధిక మమకారాన్ని తగ్గించుకోవడం ముఖ్యం. మనిషి తన బాధ్యతలను నిజాయితీగా నిర్వర్తిస్తూ, ఫలితం ఎలా వచ్చినా సమభావంతో స్వీకరించడం నేర్చుకోవాలి.
జీవితంలో ప్రతి వ్యక్తికి కుటుంబం, సమాజం, ఉద్యోగం లేదా వ్యక్తిగత బాధ్యతలు ఉంటాయి. వాటిని తప్పించుకోవడం వల్ల మనసులో అసంతృప్తి పెరుగుతుంది. పనిని భారం అనుకోకుండా సేవగా భావిస్తే మనస్సుకు ప్రశాంతత కలుగుతుంది. కర్మయోగం మనిషిని క్రమశిక్షణ గల వ్యక్తిగా మారుస్తుంది. అహంకారంతో చేసిన పని బంధనాన్ని పెంచుతే, సమర్పణ భావంతో చేసిన పని ఆత్మశాంతిని ఇస్తుంది. అందుకే శ్రీకృష్ణుడు “పని చేయడం తప్పు కాదు, దానిని ఎలా చేస్తున్నామనేదే ముఖ్యము” అనే సందేశాన్ని అందిస్తున్నాడు.
నేటి జీవితంలో కూడా ఈ బోధనలు ఎంతో ఉపయోగకరంగా ఉంటాయి. ఉద్యోగ ఒత్తిడులు, కుటుంబ సమస్యలు, ఆశలు, నిరాశలు మధ్య మనిషి చాలా సార్లు అయోమయానికి లోనవుతాడు. అలాంటి సమయంలో కర్మయోగ భావన మనసుకు ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది. కర్తవ్యాన్ని భగవంతునికి అర్పణగా భావించి చేస్తే జీవితంలో సమతుల్యత ఏర్పడుతుంది. ఈ విధమైన ఆలోచన వ్యక్తిని లోపల నుండి బలంగా తయారుచేస్తుంది మరియు సంతోషకరమైన జీవన విధానానికి దారితీస్తుంది.
కర్తవ్యాన్ని నిర్వహించాలి – ఫలితంపై ఆశ లేకుండా
కృష్ణుడు తెలియజేస్తాడు. మనిషి తన కర్తవ్యాన్ని ఫలితాల మీద ఆశ లేకుండా చేయాలి. ఇది “నిష్కామ కర్మ” అని పిలవబడుతుంది. కర్మ అనేది నిస్వార్థంగా, ధర్మబద్ధంగా చేయబడినప్పుడు అది మనిషిని బంధించదు. శ్రేయస్సు సాధించాలంటే ఇదే మార్గం. మనిషి తన పనిని చేసే విధానంలోనే ఆధ్యాత్మికతను పొందగలడు.
జీవితంలో చాలా మంది చేసే ప్రధాన తప్పు ఏమిటంటే, ప్రతి పనికి వెంటనే ఫలితం రావాలని ఆశించడం. ఫలితం అనుకున్న విధంగా రాకపోతే నిరాశ, కోపం, అసంతృప్తి పెరుగుతాయి. కానీ శ్రీకృష్ణుడు చెప్పిన నిష్కామ కర్మ భావన మనిషికి మానసిక ప్రశాంతతను ఇస్తుంది. మన బాధ్యతను శ్రద్ధగా చేయడం మన చేతిలో ఉంటుంది, కానీ ఫలితం అనేక పరిస్థితులపై ఆధారపడి ఉంటుంది. అందుకే ఫలితంపై అధిక ఆలోచన చేయకుండా, కర్తవ్యాన్ని సక్రమంగా చేయడంపైనే దృష్టి పెట్టాలని ఆయన సూచిస్తున్నాడు.
ఒక రైతు విత్తనం వేస్తాడు, నీరు పోస్తాడు, శ్రమ పడతాడు. కానీ పంట ఎలా వస్తుందో ప్రకృతి పరిస్థితులపై కూడా ఆధారపడి ఉంటుంది. అయినప్పటికీ రైతు తన పని ఆపివేయడు. ఇదే నిష్కామ కర్మకు మంచి ఉదాహరణ. అలాగే ప్రతి మనిషి తన కుటుంబం, ఉద్యోగం, సమాజం పట్ల ఉన్న బాధ్యతలను నిజాయితీగా నిర్వర్తించాలి. అలా చేసినప్పుడు మనసులో ఆత్మసంతృప్తి పెరుగుతుంది.
నిష్కామ కర్మ భావన మనిషిని స్వార్థం నుండి దూరం చేస్తుంది. సేవాభావం, సహనం, వినయం వంటి మంచి లక్షణాలు పెరుగుతాయి. ఫలితాలపై అధిక మమకారం తగ్గినప్పుడు ఒత్తిడి కూడా తగ్గుతుంది. ఈ విధంగా కర్తవ్యాన్ని సమర్పణ భావంతో చేయడం ద్వారా జీవితం మరింత ప్రశాంతంగా, అర్థవంతంగా మారుతుంది.
సామాజిక బాధ్యత – లోకసంగ్రహం
శ్రీ కృష్ణుడు మరో ముఖ్యమైన విషయం ప్రస్తావిస్తాడు. సాధారణ ప్రజలకూ దార్శనికత కల్గించే విధంగా జ్ఞాని వ్యక్తి వ్యవహరించాలి. జ్ఞాని అయినవారు కూడా కర్మలోనే నిమగ్నంగా ఉండాలి, ఎందుకంటే సమాజానికి ఆదర్శంగా ఉండే బాధ్యత వారిది. వారు కర్మలు చేయకుంటే, ఇతరులు కూడా నిరుత్సాహపడతారు. దీన్ని “లోకసంగ్రహార్థం” అని చెబుతాడు. అంటే సమాజ హితార్థం కొరకు వ్యవహరించాలి.
మన సమాజంలో పెద్దలు, గురువులు, నాయకులు లేదా అనుభవం కలిగిన వ్యక్తులు ఎలా ప్రవర్తిస్తారో చూసి చాలా మంది తమ జీవన విధానాన్ని మార్చుకుంటారు. అందువల్ల జ్ఞానం కలిగిన వారు తమ వ్యక్తిగత ప్రయోజనాలకే పరిమితం కాకుండా, ఇతరులకు ఉపయోగపడే విధంగా జీవించాలి. మంచి మాటలు చెప్పడం మాత్రమే కాకుండా, వాటిని ఆచరణలో చూపించడం కూడా ఎంతో అవసరం. ఎందుకంటే ప్రజలు ఎక్కువగా మాటల కంటే పనుల నుంచే ప్రేరణ పొందుతారు.
ఉదాహరణకు ఒక గురువు క్రమశిక్షణగా ఉంటే విద్యార్థులు కూడా అదే మార్గాన్ని అనుసరించడానికి ప్రయత్నిస్తారు. కుటుంబంలో తల్లిదండ్రులు నిజాయితీగా, బాధ్యతతో జీవిస్తే పిల్లల్లో కూడా మంచి విలువలు పెరుగుతాయి. ఇదే విధంగా సమాజంలో ఉన్న ప్రతి వ్యక్తి తన స్థాయిలో మంచి పనులు చేస్తే చుట్టూ ఉన్నవారిపై సానుకూల ప్రభావం పడుతుంది. ఈ భావననే శ్రీకృష్ణుడు లోకసంగ్రహం అని వివరిస్తాడు.
సామాజిక బాధ్యత అనేది కేవలం పెద్ద నాయకులకే సంబంధించినది కాదు. ప్రతి మనిషి తన కుటుంబం, పరిసరాలు, సమాజం పట్ల బాధ్యతతో ఉండాలి. చిన్న సహాయం అయినా, మంచి మాట అయినా, నిజాయితీతో చేసిన పని అయినా సమాజానికి ఉపయోగపడుతుంది. ఈ విధంగా మన చర్యలు ఇతరులకు ప్రేరణగా మారినప్పుడు సమాజంలో మంచి మార్పు వస్తుంది. అందుకే కృష్ణుడు కర్మను వ్యక్తిగత ప్రయోజనం కోసం మాత్రమే కాకుండా, సమాజ హితం కోసం కూడా చేయాలని బోధిస్తున్నాడు.
కర్మ చేయడంలో ఉన్న భగవద్దృష్టి
కర్మ చేయడంలో ఉన్న భగవద్దృష్టి గురించి శ్రీకృష్ణుడు ఎంతో లోతైన సందేశాన్ని అందిస్తున్నాడు. మనిషి చేసే ప్రతి పని కూడా భగవంతుని చిత్తానుసారంగా జరుగుతోందనే భావన కలిగి ఉండాలని ఆయన సూచిస్తున్నాడు. సాధారణంగా మనిషి “ఇది నేను చేశాను”, “నా వల్లే సాధ్యమైంది” అనే అహంకార భావనకు లోనవుతాడు. కానీ ఈ భావమే మనసులో బంధనాలకు కారణమవుతుంది. కృష్ణుడు చెబుతున్నది ఏమిటంటే, మనిషి తన కర్తవ్యాన్ని నిజాయితీగా చేయాలి, కానీ దానిపై స్వంతత్వ భావం పెంచుకోకూడదు. తాను కేవలం ఒక సాధనమని భావించినప్పుడు మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.
ఈ భావనను అర్థం చేసుకున్న వ్యక్తి జీవితాన్ని భిన్నంగా చూడడం ప్రారంభిస్తాడు. విజయము వచ్చినప్పుడు అతడు అహంకారపడడు, అపజయం వచ్చినప్పుడు పూర్తిగా కుంగిపోడు. ఎందుకంటే ప్రతి ఫలితం వెనుక దైవ చిత్తం కూడా ఉందని అతనికి తెలుసు. ఈ విధమైన ఆలోచన మనిషిలో వినయాన్ని పెంచుతుంది. కర్మ చేయడం ఆపేయడం కాదు, కర్మపై ఉండే “నేనే కర్త” అనే భావాన్ని తగ్గించడం ముఖ్యమని శ్రీకృష్ణుడు బోధిస్తున్నాడు.
రోజువారీ జీవితంలో కూడా ఈ భావన ఎంతో ఉపయోగపడుతుంది. ఉద్యోగంలో పని చేయడం, కుటుంబ బాధ్యతలు నిర్వర్తించడం, సమాజానికి సేవ చేయడం మొదలగునవి సమర్పణ భావంతో చేసినప్పుడు మనసులో ఒత్తిడి తగ్గుతుంది. చాలా సార్లు మనం ఫలితాల గురించి ఎక్కువగా ఆలోచించి ఆందోళన చెందుతుంటాం. కానీ పని భగవంతునికి అర్పణగా భావిస్తే మనలో నమ్మకం, ధైర్యం పెరుగుతాయి.
ఈ స్థితినే “కర్మసన్యాసం” అని అంటారు. ఇది బయటకు పనులను వదిలేయడం కాదు; మనస్సులోని అహంకారాన్ని విడిచిపెట్టడం. అలాంటి వ్యక్తి క్రమంగా ఆత్మశాంతిని పొందుతాడు. జీవితం పట్ల స్పష్టత పెరుగుతుంది. కర్తవ్యాన్ని భక్తితో, సమర్పణతో చేయడం ద్వారా మనిషి ఆధ్యాత్మికంగా కూడా ఎదగగలడని ఈ బోధ స్పష్టం చేస్తుంది.
ఇంద్రియ నియంత్రణ
శ్రీ కృష్ణుడు మనిషి తన ఇంద్రియాలను నియంత్రించకుండా త్యాగం చేయాలనుకోవడం విఫలమే అని తెలియజేస్తాడు. ఇంద్రియ నియమిత జీవితం కర్మయోగానికి ఆధారస్థంభం. కర్మలో నిమగ్నంగా ఉండి, ఇంద్రియాలను ఆత్మాధీనంగా ఉంచినవారే నిజమైన యోగులు. బయటకు ప్రశాంతంగా కనిపించడం మాత్రమే యోగం కాదు. మనసులో కలిగే కోరికలు, ఆలోచనలు, ఆకర్షణలను నియంత్రించగలగడం అసలైన సాధన అని శ్రీకృష్ణుడు వివరిస్తాడు.
మనిషి జీవితంలో ఎక్కువ సమస్యలు నియంత్రణలేని ఆశలు మరియు ఇంద్రియాల వలననే వస్తాయి. కంటికి కనిపించిన ప్రతిదీ కావాలనుకోవడం, కోపం వచ్చినప్పుడు అదుపు కోల్పోవడం, మాటల్లో సహనం లేకపోవడం వంటి విషయాలు మనసును అశాంతిగా మారుస్తాయి. అందుకే కృష్ణుడు ముందుగా మనసును మరియు ఇంద్రియాలను శాంతపరిచే అలవాటు పెంచుకోవాలని సూచిస్తున్నాడు. ఇంద్రియ నియంత్రణ అనేది ప్రపంచాన్ని వదిలేయడం కాదు. అవసరమైనది మాత్రమే స్వీకరించి, అతిగా మమకారం పెంచుకోకుండా జీవించడం.
ఉదాహరణకు చదువుకునే విద్యార్థి తన దృష్టిని లక్ష్యంపై నిలిపితేనే మంచి ఫలితాలు సాధించగలడు. అలాగే ఉద్యోగంలో ఉన్న వ్యక్తి కూడా అనవసర అలవాట్లకు దూరంగా ఉండి క్రమశిక్షణతో పని చేస్తే విజయాన్ని పొందగలడు. ఇది కేవలం ఆధ్యాత్మిక జీవితం కోసం మాత్రమే కాదు, సాధారణ జీవిత విజయానికి కూడా ఎంతో అవసరం.
ఇంద్రియాలను నియంత్రించిన వ్యక్తి నిర్ణయాలు స్పష్టంగా తీసుకోగలడు. అతనిలో సహనం, వినయం, ఆత్మవిశ్వాసం పెరుగుతాయి. అలాంటి వ్యక్తి పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నా సులభంగా కుంగిపోడు. కర్మయోగం అంటే కేవలం పని చేయడం కాదు. మనసును సమతుల్యంగా ఉంచుకుంటూ కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించడం కూడా. అందుకే శ్రీకృష్ణుడు ఇంద్రియ నియంత్రణను యోగమార్గంలో అత్యంత ముఖ్యమైన భాగంగా వివరించాడు.
అసూరిక ప్రవర్తనను జయించడం
మానవులలో కనిపించే రాగ, ద్వేషాలు కర్మలు చేయటలో అడ్డంకులుగా నిలుస్తాయి. ఈ అసుర గుణాలను జయించగలిగినవారే నిజమైన కర్మయోగులు. కర్మ చేయాలన్న ఉత్సాహం అంతర్గతంగా ఉండాలి, అదే ధర్మబద్ధమైన జీవితం వైపు నడిపిస్తుంది. మనిషి తన పనిని స్వచ్ఛమైన మనసుతో చేయకుండా, కోపం, అసూయ, స్వార్థం వంటి భావాలకు లోనైతే అతని ఆలోచనలు మరియు నిర్ణయాలు తప్పుదారి పడే అవకాశం ఉంటుంది. అందుకే శ్రీకృష్ణుడు ముందుగా మనసులోని చెడు ప్రవృత్తులను గుర్తించి వాటిని నియంత్రించాలని సూచిస్తున్నాడు.
రాగం అంటే అధిక మమకారం, ద్వేషం అంటే అసహనం లేదా విద్వేష భావం. ఈ రెండూ మనిషి మనశ్శాంతిని దెబ్బతీస్తాయి. ఒక వ్యక్తి ఇతరుల విజయాన్ని చూసి అసూయపడితే తనలోని సామర్థ్యాన్ని కోల్పోతాడు. అలాగే కోపంతో తీసుకునే నిర్ణయాలు చాలా సార్లు నష్టాన్ని కలిగిస్తాయి. అందువల్ల మనిషి తన భావోద్వేగాలను సమతుల్యంగా ఉంచుకోవడం ఎంతో అవసరం. మంచి ఆలోచనలు, సత్సంగం, నియమిత జీవనశైలి ద్వారా ఈ చెడు గుణాలను తగ్గించుకోవచ్చు.
నిజమైన కర్మయోగి తన పనిని ఇతరులతో పోల్చుకోకుండా, తన కర్తవ్యంగా భావించి చేస్తాడు. అతడు ప్రతిఫలం కోసం కాకుండా ధర్మం కోసం పనిచేస్తాడు. అలాంటి వ్యక్తి సమాజంలో గౌరవాన్ని పొందడమే కాకుండా, తన మనసులో కూడా ప్రశాంతతను అనుభవిస్తాడు. కష్టాలు వచ్చినా ధైర్యంగా ఎదుర్కొనే శక్తి అతనిలో పెరుగుతుంది.
నేటి కాలంలో కూడా ఈ బోధ చాలా అవసరం. పోటీ ప్రపంచంలో మనిషి చాలా సార్లు అసూయ, ఆందోళన, అసంతృప్తి వంటి భావాలకు లోనవుతున్నాడు. కానీ తన లక్ష్యంపై దృష్టి పెట్టి, మంచి గుణాలను పెంపొందించుకుంటే జీవితం మరింత సానుకూలంగా మారుతుంది. ఈ విధంగా అసురిక ప్రవర్తనను జయించడం ద్వారా వ్యక్తి ధర్మబద్ధమైన మరియు ప్రశాంతమైన జీవన మార్గాన్ని అనుసరించగలడు.
శ్రేయస్సుకు మార్గం – నిష్కామ కర్మ
ఈ అధ్యాయం చివర్లో కృష్ణుడు కర్మల్లో నిష్కామత సాధించినవారే నిజమైన శాంతిని పొందుతారు అని చెబుతాడు. వారు ఇహపరలోకాల్లో శ్రేయస్సు పొందుతారు. నిష్కామ కర్మ అనేది కేవలం పనిని చేయడం మాత్రమే కాదు. ఆ పనిని స్వార్థం లేకుండా, ఫలితంపై అధిక ఆశ లేకుండా చేయడం. ఈ స్థితిని సాధించడం ఒక్కరోజులో జరగదు. దానికి నిరంతర సాధన, ధ్యానం, మనస్సుపై నియంత్రణ మరియు సరైన ఆలోచనా విధానం అవసరం. మనిషి తన కర్తవ్యాన్ని భగవంతునికి అర్పణగా భావించి చేస్తే, క్రమంగా అతని మనస్సు ప్రశాంతంగా మారుతుంది.
జీవితంలో చాలా మంది ఫలితాల గురించి ఎక్కువగా ఆలోచిస్తూ ఒత్తిడికి లోనవుతుంటారు. విజయం వస్తే ఆనందం, అపజయం వస్తే నిరాశ. ఈ భావోద్వేగాల మధ్య మనసు అశాంతిగా మారుతుంది. కానీ నిష్కామ కర్మ భావనను అలవాటు చేసుకున్న వ్యక్తి పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నా సమతుల్యంగా ఉండగలడు. అతడు తన బాధ్యతను నిజాయితీగా నిర్వర్తిస్తాడు కానీ ఫలితంపై అధిక మమకారం పెంచుకోడు. ఇదే అతనికి అంతర్గత బలాన్ని ఇస్తుంది.
ధ్యానం మరియు బుద్ధి నియంత్రణ ఈ మార్గంలో ఎంతో ముఖ్యమైనవి. ధ్యానం ద్వారా మనసు స్థిరంగా మారుతుంది. ఆలోచనలు స్పష్టత పొందుతాయి. కోపం, అసూయ, భయం వంటి భావాలు క్రమంగా తగ్గుతాయి. అప్పుడు మనిషి తన పనిని మరింత ఏకాగ్రతతో చేయగలడు. ఈ విధంగా జీవించే వ్యక్తి ఇతరులకు కూడా ప్రేరణగా నిలుస్తాడు.
నిష్కామ కర్మ మనిషిని స్వార్థపూరిత జీవితం నుండి సేవాభావం వైపు తీసుకెళ్తుంది. కుటుంబం, సమాజం, పని, ఇలా ప్రతి విషయంలో సమర్పణ భావం పెరుగుతుంది. అలాంటి జీవితం మనసుకు సంతోషాన్ని, ఆత్మకు ప్రశాంతతను ఇస్తుంది. అందుకే శ్రీకృష్ణుడు నిష్కామ కర్మనే శ్రేయస్సుకు మరియు నిజమైన ఆనందానికి మార్గమని బోధించాడు.
ముగింపు
మూడవ అధ్యాయం మనకు ఒక అమూల్యమైన బోధను అందిస్తుంది. "కర్మయే ధర్మము". మనిషి పనిని శ్రద్ధగా, నిస్వార్థంగా చేయాలి. పని చేసేందుకు భయపడకూడదు, కానీ ఫలితాల కోసం తపించకూడదు. సమాజానికి ఆదర్శంగా ఉండాలి, ఇంద్రియాలపై నియంత్రణ సాధించాలి, లోక హితానికి కృషి చేయాలి. ఇవే నిజమైన కర్మయోగము. ఈ విధంగా జీవించినవారే ఆధ్యాత్మికంగా పురోగమిస్తారు.
భగవద్గీత మూడవ అధ్యాయం ద్వారా మనకు స్పష్టమవుతుంది. కేవలం జ్ఞానంతో కాకుండా, కార్యాచరణతో కూడిన జీవన విధానం ద్వారా మోక్షాన్ని పొందవచ్చు. ప్రతి ఒక్కరికీ కర్మయోగం అనుసరించడం ద్వారా శ్రేయస్సు సాధ్యమవుతుంది. భగవద్గీత సారాన్ని అర్థం చేసుకోవాలంటే, కర్మయోగం నేర్చుకోవడమే మొదటి మెట్టు.
0 కామెంట్లు