
మహాభారతంలో మనకు తెలియని రహస్యాలు
మనలో చాలామంది కురుక్షేత్ర యుద్ధం, పాండవులు, కౌరవులు, కర్ణుడు, ద్రౌపది వంటి ప్రధాన పాత్రలను తెలుసుకున్నాం. కానీ ఈ విశాల గ్రంథంలో దాగి ఉన్న అనేక రహస్యాలు, తెలియని కోణాలు, విస్మరించబడిన పాత్రలు మన దృష్టికి అంతగా రాలేదు. ఈ వ్యాసంలో అటువంటి కొన్ని అద్భుతమైన, ఆలోచింపజేసే విషయాలను తెలుసుకుందాం.
1. బర్బరీకుడు మహాభారత యుద్ధంలో అత్యంత శక్తివంతుడు
మీకు బర్బరీకుడు తెలుసా? ఇతను ఘటోత్కచుని కుమారుడు, భీముని మనుమడు. ఇతను మూడు బాణాలతో మాత్రమే యావత్ బ్రహ్మాండాన్నే జయించే సామర్థ్యం కలవాడు. అతని బాణాలు అసాధారణమైనవి. మొదటి బాణం తాను నాశనం చేయాల్సిన వారందరినీ గుర్తు పెట్టుకుంటుంది, రెండవ బాణం రక్షించాల్సిన వారందరికీ గుర్తు చేస్తుంది, మూడవ బాణం అందరినీ నాశనం చేస్తుంది.
ఇంత శక్తివంతుడు ఎందుకు యుద్ధం చేయలేదంటే, శ్రీకృష్ణుడు అతని బలాన్ని పరీక్షించి, ఓడిపోయిన పక్షాన్ని ఆదుకుంటానని ప్రతిజ్ఞ చేసిన అతనిని గమనించి, శిరోదానం అడిగాడు. బర్బరీకుడు నిరాకరించకుండా తన శిరస్సు దానం చేశాడు. అందుకే అతన్ని "ఖాటు శ్యామ్" అని కూడా పూజిస్తారు. రాజస్థాన్లో ఇప్పటికీ అతని ఆలయాలు ఉన్నాయి.
2. ఇర్వన్ : అర్జునుని కుమారుడి నిశ్శబ్ద త్యాగం
అర్జునుడికి ఉలూపి అనే నాగకన్య వల్ల పుట్టిన కుమారుడే ఇర్వన్ (అరవాన్ అని కూడా అంటారు). కురుక్షేత్ర యుద్ధం ప్రారంభం కాకముందు, విజయం కోసం దేవి కాళికకు నరబలి అవసరమని తేలింది. యుద్ధం గెలవాలంటే ఒక రాజవంశీయుడు స్వచ్ఛందంగా బలి అవ్వాలి.
ఇర్వన్ ముందుకు వచ్చాడు. కానీ అతని మనసులో పెళ్ళి కాకుండా చనిపోతున్నానని ఒకే ఒక బాధ ఉంది. అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు మోహిని రూపం దాల్చి ఆ ఒక్క రాత్రి అతని భార్యగా ఉన్నాడు. మరుసటి రోజు ఇర్వన్ బలిదానం చేసుకున్నాడు. తమిళనాడులో నేటికీ "కూత్తాండవర్" పేరుతో ఇర్వన్ను పూజిస్తారు. ఈ కథ మహాభారతంలో ఉన్నా, సాధారణంగా చర్చలోకి రాదు.
3. కర్ణుని కవచకుండలాల వెనుక దాగిన సత్యం
కర్ణుడు జన్మతః పొందిన కవచకుండలాలు అతన్ని అమరుడిగా చేశాయని తెలుసు. కానీ ఇంద్రుడు అడిగినప్పుడు కర్ణుడు ఆ కవచకుండలాలను ఎందుకు ఇచ్చాడు? ఎందుకంటే అతనికి తాను సూర్యపుత్రుడని, తన తల్లి కుంతి అని తెలిసినా, దాతృత్వం తన నిజమైన గుర్తింపు అని భావించాడు. కర్ణుడు కవచకుండలాలు ఇస్తే తాను మరణిస్తాడని తెలిసినా, ఒక్క అడుగూ వెనుకకు వేయలేదు.
అంతకంటే తెలియని విషయం ఏమిటంటే, ఇంద్రుడు కర్ణుని దాతృత్వానికి మెచ్చి అతనికి "అమోఘ శక్తి" అనే అస్త్రం ఇచ్చాడు. ఆ అస్త్రం ఒక్కసారే వాడవచ్చు, ఒకసారి విసిరితే తప్పకుండా ఒక మహావీరుని ప్రాణాలు తీస్తుంది. అర్జునుణ్ణి చంపడానికి దాచిపెట్టిన ఆ అస్త్రాన్ని కర్ణుడు చివరకు ఘటోత్కచుని మీద ప్రయోగించవలసి వచ్చింది. ఇది కేవలం యాదృచ్ఛికం కాదు, శ్రీకృష్ణుడి లీల.
4. ద్రోణాచార్యుని మరో కుమారుడు అశ్వత్థామ యొక్క శాపం
అశ్వత్థామ యుద్ధంలో చేసిన అధర్మాన్ని మనం తెలుసుకున్నాం. కానీ అతనికి శ్రీకృష్ణుడు ఇచ్చిన శాపం గురించి తక్కువమంది మాట్లాడతారు. అశ్వత్థామ బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ఉత్తర గర్భంలో ఉన్న పరీక్షిత్తు మీద ప్రయోగించినందుకు, శ్రీకృష్ణుడు అతనిని చిరంజీవిగా ఉండమని శపించాడు.
చిరంజీవి అంటే అమరత్వం. ఇది వరంగా అనిపించవచ్చు. కానీ శ్రీకృష్ణుడు చెప్పిన శాపం వేరు. "నీవు శాశ్వతంగా జీవిస్తావు, కానీ నీ శరీరమంతా పుళ్ళతో నిండి, రక్తం కారుతూ, ఎవ్వరూ చేరదీయకుండా అడవులలో తిరుగుతావు." కొన్ని జానపద కథలు ఇప్పటికీ అశ్వత్థామ మధ్యప్రదేశ్ అడవులలో కనిపిస్తాడని చెప్తాయి. ఇది పురాణం మాత్రమేనా, లేదా మరేదైనా అంతరార్థం ఉందా అన్నది వేరే చర్చ.
5. శకుని అంటే కేవలం చెడ్డవాడు మాత్రమేనా?
మహాభారతంలో విలన్గా చిత్రీకరించబడిన శకుని వెనుక ఒక హృదయవిదారకమైన కథ ఉంది. శకుని గాంధారి యొక్క అన్న. గాంధారిని అంధుడైన ధృతరాష్ట్రునికి ఇచ్చి వివాహం చేయడం పట్ల శకుని నిండు మనసుతో ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.
ఒక కథనం ప్రకారం, పితామహుడైన భీష్ముడు ఈ వివాహాన్ని బలవంతంగా జరిపించాడు. గాంధారి కుటుంబాన్ని చెరసాలలో వేశారు. ఆహారం తక్కువగా ఉండటంతో కుటుంబంలో మిగిలిన వారందరూ ఆ ఆహారాన్ని శకునికే ఇచ్చారు. ఒక్కడైనా బతికి మన వంశానికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని. శకుని తన తండ్రి ఎముకలతో పాచికలు చేసుకున్నాడని, ఆ పాచికలే అతనికి ఎప్పుడూ అనుకున్నట్టు పడేవని చెప్తారు. ఇది నిజమైన ద్వేషం కాదు. కుటుంబం కోసం జీవితాంతం మోసిన భారం.
6. ద్రౌపది అడిగినది ఐదుగురు భర్తలు కాదు
ద్రౌపది గురించి అందరూ "ఐదుగురు భర్తలు" అనే విషయం మాట్లాడతారు. కానీ ద్రౌపది పూర్వజన్మలో శివుని "నాకు అన్ని గుణాలు గల భర్త కావాలి" అని ఐదుసార్లు అడిగింది. ఒక్క మనిషిలో అన్ని గుణాలు ఉండవు కాబట్టి ఐదుగురు భర్తలు లభించారని చెప్తారు.
అంతే కాదు ద్రౌపది మహా జ్ఞాని. ఆమె "మహాభారతంలో అతి సూక్ష్మ ప్రశ్నలు అడిగిన స్త్రీ" అని పండితులు చెప్తారు. వనపర్వంలో ద్రౌపది ధర్మరాజుతో "ఇంత కష్టాలు పడుతున్నాం, అయినా శ్రీకృష్ణుడు ఎందుకు రక్షించలేదు?" అని నిలదీసిన తీరు, ఆమె మనసులో ఉన్న వేదనను, తెలివిని చాటుతుంది. ద్రౌపది కేవలం పాత్ర కాదు. ఆమె ఆ యుగపు స్త్రీ చైతన్యానికి ప్రతీక.
7. ధర్మాన్ని ఎంచుకున్న కౌరవుడు యుయుత్సుడు
వందమంది కౌరవులలో ఒకడైన యుయుత్సుడు గురించి మీకు తెలుసా? అతను ధృతరాష్ట్రునికి వేశ్యావిలాసం వల్ల పుట్టిన కుమారుడు. యుద్ధం మొదలయ్యే ముందు, అతను కౌరవుల పక్షాన్ని విడిచిపెట్టి పాండవుల పక్షంలో చేరాడు.
"ఏ పక్షం ధర్మంగా ఉంటుందో ఆ పక్షంలో నిలబడతాను" అన్న అతని నిర్ణయం అతన్ని ఆ కాలానికి చాలా ముందు ఆలోచించిన వ్యక్తిగా చూపిస్తుంది. రక్తసంబంధాల కంటే ధర్మాన్ని ఎంచుకున్న యుయుత్సుడు, యుద్ధానంతరం బతికి, హస్తినాపుర పాలనలో సహాయం చేశాడు. ఈ పాత్ర చిన్నదైనా, సందేశం పెద్దది.
8. మహాభారతంలో సైన్స్. యుద్ధంలో ఉపయోగించిన అస్త్రాలు నిజంగా అణ్వాయుధాలా?
ఇది చాలా విచిత్రమైన, ఆసక్తికరమైన అంశం. కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో ప్రయోగించిన బ్రహ్మాస్త్రం, పాశుపతాస్త్రం వంటివి వర్ణించిన తీరు, "వాటి ప్రభావం వలన చెట్లు, నేల నల్లగా మాడిపోవడం, గర్భిణీ స్త్రీలు గర్భస్రావం కావడం, సంవత్సరాలు వర్షాలు పడకపోవడం" మొదలగునవి చదివిన కొంతమంది ఆధునిక పరిశోధకులు వీటిని అణ్వాయుధాల వర్ణనలతో పోల్చారు.
J. Robert Oppenheimer అణుబాంబు పరీక్ష చేసినప్పుడు "ఇప్పుడు నేను మృత్యువును, లోకాలను నాశనం చేసేవాడిని అయ్యాను" అని భగవద్గీత శ్లోకాన్ని ఉటంకించారు. ఇది కాకతాళీయమా? మహాభారతంలో ఈ అస్త్రవిజ్ఞానం నిజంగా అభివృద్ధి చెందిన సాంకేతికతను సూచిస్తుందా అన్నది నేటికీ చర్చనీయాంశమే.
9. మహాభారతం యుద్ధం ఎంత నష్టం చేసింది?
మహాభారత గ్రంథంలో యుద్ధం తరువాత భారత ఉపఖండంలో జనాభా అత్యంత తక్కువగా మారిందని, నాగరికత దెబ్బతిందని వర్ణన ఉంది. మహా భారత యుద్ధం, అశ్వత్థామ దాడి వంటివి జరిగిన తర్వాత కొంత మంది మాత్రమే జీవించారని కొన్ని పర్వాలు చెప్తాయి.
యుద్ధానంతరం ధర్మరాజు పాలన నిర్జీవంగా అనిపించింది. ప్రతి ఇంట్లో ఏదో ఒక మరణం జరిగింది. పాండవులకే గెలుపు ఒక బాధగా మారింది. "ఈ రాజ్యం ఇప్పుడు నాకు ఏమి ఉపయోగం?" అని ధర్మరాజు వాపోవడంలో ఉన్న మానవీయ సందేశం నేటి మానవాళికీ వర్తిస్తుంది.
10. పరీక్షిత్తు జననం ఒక అద్భుతమైన పునర్జన్మ
అశ్వత్థామ బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ఉత్తర గర్భంలో ఉన్న శిశువు మీద ప్రయోగించాడు. ఆ శిశువు అభిమన్యుని కుమారుడు పరీక్షిత్తు. చనిపోయి పుట్టిన ఆ శిశువుకు శ్రీకృష్ణుడు తన యోగశక్తితో ప్రాణం పోశాడు.
"పరిక్షీణః" అంటే పరీక్ష చేయబడినవాడు అని అర్థం. జన్మించే ముందే మరణాన్ని అనుభవించిన పరీక్షిత్తు, తక్షకుడు కాటువేస్తాడని తెలిసినా, మహాభారత కథను ప్రపంచానికి వినిపించాలని శుకమహర్షిని ఆహ్వానించాడు. ఆ ఏడు రోజుల ప్రవచనమే "భాగవత పురాణం" అయింది. అంటే పరీక్షిత్తు మరణం కూడా ఒక అద్భుతమైన ఆరంభం.
11. మహాభారతంలో పర్యావరణ సందేశం
మనం తరచు విస్మరించేది ఏమిటంటే, మహాభారతంలో అడవుల గురించి, నదుల గురించి, ప్రకృతి గురించి అత్యంత గాఢమైన వర్ణనలు ఉన్నాయి. ఖాండవ వనాన్ని అర్జునుడు అగ్నికి అప్పగించడం, అది ఒక పాపకార్యమని కొంతమంది పండితులు వ్యాఖ్యానిస్తారు. అందులో జీవించిన వేలాది జీవులు మరణించాయి. ఆ అగ్నిలో నుండి మాయుడు బయటపడి ఇంద్రప్రస్థ నిర్మాణంలో సహాయపడ్డాడు. ఈ ఘట్టంలో మహాభారతం పరోక్షంగా ఒక హెచ్చరిక ఇస్తుందని అనిపిస్తుంది. అభివృద్ధి కోసం ప్రకృతిని బలి ఇస్తే, ఆ పాపం తర్వాత మీకే తిరిగి వస్తుందని.
12. వ్యాసమహర్షి రచయిత కూడా పాత్రే
మహాభారతంలో అత్యంత అరుదైన విషయం. ఈ కావ్యాన్ని రచించిన వ్యాసుడు స్వయంగా ఆ కావ్యంలో పాత్రగా ఉన్నాడు. ధృతరాష్ట్రుడు, పాండురాజు, విదురుడు ఈ ముగ్గురూ వ్యాసుని కుమారులే. అంటే రచయిత తన పాత్రల తండ్రి. తాను రాసిన కథలో తన కుమారులు నాశనమవడం చూస్తున్న తండ్రి. ఈ సంక్లిష్టత మరే గ్రంథంలోనూ కనిపించదు.
వ్యాసుడు సంజయునికి దివ్యదృష్టి ఇచ్చాడు. యుద్ధ రిపోర్టింగ్ కోసం. ఇది చదివినప్పుడు అనిపిస్తుంది. వ్యాసుడు కేవలం రచయిత కాదు, ఆ కథలో జోక్యం చేసుకుంటున్న ఒక శక్తి.
ముగింపు : మహాభారతం నేటికీ ప్రస్తుతమే
మహాభారతం కేవలం పురాతన గాథ కాదు. అందులో ఉన్న మానవ స్వభావం, రాజకీయాలు, ప్రేమ, ద్వేషం, అధికారం, అహంకారం, త్యాగం మొదలగునవి నేటి ప్రపంచంలోనూ ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి.
ఒక కార్యాలయ రాజకీయం నుండి అంతర్జాతీయ యుద్ధం వరకు మహాభారత సమాంతరాలు ఎక్కడో కనిపిస్తాయి.
ఈ రహస్యాలను తెలుసుకున్న తర్వాత మనకు అర్థమయ్యే విషయం ఒకటే, మహాభారతాన్ని మనం ఇంకా సరిగ్గా చదవలేదు. ప్రతిసారీ చదివినప్పుడు కొత్త అర్థం, కొత్త సందేశం బయటపడుతూనే ఉంటుంది. అది వ్యాసమహర్షి యొక్క అసలైన ప్రతిభ.
మీకు ఈ వ్యాసం నచ్చిందా? మీకు తెలిసిన మహాభారత రహస్యాలు ఏవైనా ఉంటే కామెంట్ లో చెప్పండి.
0 కామెంట్లు